Sinterklaas Zwarte Piet Sinterklaasfeest aan tafel Lage Landen Nederland

Sinterklaas in de Lage Landen

Sinterklaas is een feest

De intocht van Sinterklaas en zijn Pieten zorgt elk jaar voor rumoer.
De toeterende stoomboot, vrolijke sinterklaasmuziek, zingende kinderen, klakkende paardenhoeven over kasseien en pannen en discussiërende grote mensen.
De discussiërende grote mensen dreigen de overige feestelijke geluiden te overstemmen. Onze kinderen zien het op de media en vragen naar het waarom ervan.
Een goede vraag: Waarom discussiëren grote mensen over een feest voor kinderen? Nou ja, kinderfeest, het merendeel van de Nederlanders, groot en klein, viert Sinterklaas op de één of andere manier. Jaar op jaar, generatie na generatie.
In Nederland en Vlaanderen is het een traditie geworden die deel uit is gaan maken van onze cultuur. In 2015 is het Sinterklaasfeest (inclusief zwarte Piet) op de lijst gezet van de Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed geplaatst in Nederland. Hiermee wordt het belang van het Sinterklaasfeest voor onze cultuur onderstreept.

Sinterklaasfeest is emotie

De argumenten over de discussie betreffende Zwarte Piet gaan over een weer. Overwegend boosheid en frustratie lijken deze discussie te beheersen. Ik herinner mij deze boosheid niet uit mijn jeugd.
In het feestgedruis zie ik blijdschap, trots, empathie en soms wat spanning. Feestende kinderen en Sinterklaas die surprises geeft. Een tekening voor Sinterklaas, een wortel voor Americo. Snoepgoed en cadeautjes voor kinderen en grote mensen.
Het geven van een kadootje staat gelijk aan het geven van aandacht aan die ander. En van een dankjewel worden Sint en Piet blij. Sterker nog, iedereen wordt blij van een dankjewel. Dankbaar zijn is een vorm van liefde, hoe klein ook. En liefde is waar we graag onze kinderen mee omringen, een noodzakelijke vereiste voor een betere wereld. En die betere wereld zeggen we allemaal te willen.

Sinterklaasfeest in bredere context

Het huidige kabinet worstelt met de vraag over de groter wordende afstand tussen staat en burger. Grote steden doen er alles aan om eenzaamheid terug te dringen. Steeds meer mensen komen buiten de maatschappij te staan. Door taalachterstand, ziekte, werkeloosheid, etnische verschillen. Vervreemd van de maatschappij en van elkaar.
En dan is er Sinterklaas. Van jongs af aan laat deze goedheiligman en het feest ons hart sneller kloppen. Als we jong zijn van de verwachting en als we groot zijn van het gezellig avondje. Met pepernoten voor jong en oud.
Daarnaast leert Sinterklaas ons over normen en waarden: ‘wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de roe’. Overwint de saamhorigheid, verdraagzaamheid en empathie?
En wat denk je hiervan; kinderen tekenen en leren samen zingen. Aandacht voor kinderen.
Er wordt, op latere leeftijd een appèl gedaan op hun creativiteit voor rijmen en surprises. De fantasie wordt geprikkeld. Sommige kinderen worden gestimuleerd te bewegen om net zo lenig te worden als sommige Pieten.
Het filmpje laat goed zien dat Sint geen overheerser is, sterker nog, hij laat zijn Piet voorgaan. Besluiten lijken zeer democratisch en vooral in goede harmonie genomen te worden. Sint en de Pieten blijken gewone aardige mensen, die plezier maken met elkaar en respect hebben voor elkaar. Zonder Sint geen Piet en zonder Piet geen Sint. Tenslotte blijken het allemaal mensen te zijn waarmee je kunt praten.

Een dorp waar eenieder een kadootje is…voor een ander.

Hoe een heel dorp kan feesten

Onder de rook van een grote stad, is er een dorp waar het allemaal feestelijk aan toe gaat.
Wat het filmpje goed laat zien is de nodige aandacht en zorgvuldigheid waarmee alle dorpelingen samen het feest omringen.
Al een half jaar vóór het gezellig avondje zijn vrijwilligers bezig met de voorbereidingen. Gezamenlijk maken ze er één totaal feest van. Zonder enig financieel winstoogmerk en daardoor volledig gedragen door honderden vrijwilligers. Met ieder eigen taken.
Een clubje dat de intocht voorbereidt, een clubje dat de kleding maakt, een clubje dat elk jaar een nieuw theaterstuk schrijft, decorbouwers, wassers van de vele pietenpakken, etcetera.
Je kunt eigenlijk stellen dat het hele dorp meedoet. Uiteraard is er de intocht, met details als straatverlichting en een speciale Zoekpiet voor zoekgeraakte kinderen.
Heel bijzonder is dat de pastoor zijn kerk, pardon, basiliek wagenwijd openzet. Voor gelovigen, én ongelovigen en Americo: iedereen is welkom.
En de burgemeester staat voor even haar gezag over het dorp af. Bewoners brengen spontaan speciale buitenversieringen aan. Waarschijnlijk het meest bijzonder is dat ze eigen Sinterklaasmuziek hebben, die elke dorpeling bij het klinken van de eerste noten meezingt en de daarbij behorende dansbewegingen weet uit te voeren. Eigen muziek bekrachtigt de eigen cultuur.
Alle verschillende taken worden gedaan door degenen die daar het beste in zijn. Iedereen heeft daarin zijn eigen belangrijke rol. En die bundeling van krachten is duidelijk te zien in het dorp.
Hoe een heel dorp met elkaar, Sint en zijn Pieten samenwerken om elk jaar een zo mooi mogelijk Sinterklaasfeest te realiseren, waar blije gezichten de boventoon voeren. Blije gezichten van kleine én grote kinderen. Misschien verdrijven we ons grootste probleem hiermee wel?
Een dorp waar eenieder een kadootje is…voor een ander.

5 antwoorden
  1. Antoon en Jacqueline Findhammer
    Antoon en Jacqueline Findhammer zegt:

    Het hele verhaal geeft aan hoe Sinterklaas moet zijn!
    Dus een mooi verhaal.
    Laten zoals het is.

  2. Jan en diny van de schoot
    Jan en diny van de schoot zegt:

    Wij zijn blij dat we al gedurende 21 jaar dit mee mogen organiseren.
    Het is elk jaar weer genieten van die grote schaar gelovigen.
    We zijn blij dit te mogen doen voor die kleine blije sinterklaasfans.

  3. Rieky en Hans Beks
    Rieky en Hans Beks zegt:

    Wij vinden het ook een heel mooi verhaal en een mooie film. Het verhaal geeft duidelijk de essentie aan van het sinterklaasfeest. En de film laat bovendien zien waartoe een (kleine) gemeenschap in staat is. We zijn het met Beatrix eens dat dit landelijk uitgerold kan worden.

  4. Beatrix Tousain
    Beatrix Tousain zegt:

    Geweldig. Een sprookje, helaas een utopie. Geweldig is het en blijft het. Graag naar de landelijke media, bv bij de volgende intocht. Mooi geschreven. En zeer leerzaam. Bedankt.

Reacties zijn gesloten.